Zij zochten hun geluk in de grote stad
Fernando, Alfredo en José
Een trio dat nog nooit een cent bezat
Fernando, Alfredo en José
De eerste speelde fluit, de tweede sjouwde graan
De derde zag je elke dag als schoenenpoetser staan
Hun was zoveel verteld
Van al dat mooie geld
Fernando, Alfredo en José

En des avonds droomden zij
Van Santo Domingo
Van Santo Domingo
Daar kwamen zij vandaan
En zij droomden van de maan
In Santo Domingo
En sprookjes die daar nog bestaan

Ze kregen de wind in de zeilen mee
Fernando, Alfredo en José
Het trio werd wel rijker maar niet tevree
Fernando, Alfredo en José

De armoe was voorbij nu sjouwden ze geen graan
Men zag hen niet als muzikant of schoenenpoetser staan
Hun heimwee en verdriet vergaten zij maar niet
Fernando, Alfredo en José

En des avonds droomden zij
Van Santo Domingo
Van Santo Domingo
Daar kwamen zij vandaan
En zij droomden van de maan
In Santo Domingo
En sprookjes die daar nog bestaan
En sprookjes die daar nog bestaan